M. Czarzasty: Skończyć z nałogiem

Niestety, jestem uzależniony również od nikotyny. I to bardzo uzależniony od ponad 25 lat. Dzisiaj trendy jest nie palić papierosów, więc z tego powodu również wstyd mi się do tego przyznać, ale cóż, prawda ponad wszystko. Nie ma co okłamywać ani innych, ani siebie. Jak bardzo jestem uzależniony, przekonałem się podczas próby nagłego rzucenia palenia. Te trzy dni zapamiętam chyba do końca życia, a raczej nie zapamiętam, ponieważ sam dokładnie nie wiem co się wtedy ze mną działo. Brak snu, ciągłe rozdrażnienie, niemożność skupienia się na czymkolwiek, aż po zimne poty i drżenie rąk, to część z dolegliwości spowodowanych nagłym odstawieniem nikotyny.

Pokazało mi to nie tylko siłę nałogu, ale też przekonało o konieczności uwolnienia się od niego. Rozpocząłem świadomie, proces własnej motywacji do trwałego porzucenia palenia papierosów. Zacząłem od finansów i okazało się po rzetelnych wyliczeniach, że puściłem z dymem pieniądze, których wystarczyłoby na super auto prosto z salonu. Potem poddałem obróbce motywacyjnej zdrowie. Oszczędzę Państwu szczegółów, dość ,że argumenty typu „dziadek Iksińskiego palił całe życie i umarł w wieku dziewięćdziesięciu lat”, wydały mi się żenująco prymitywne. Nie mniej istotne okazały się argumenty estetyczne mojej żony. Smród niedopałków i walający się popiół,  to przecież nieprzyjemne efekty, których istnieniu zaprzeczyć niepodobna.

Tym właśnie sposobem dojrzałem do pierwszego etapu rzucania palenia. Kupiłem  tzw.e-papierosa i od dwóch miesięcy nie zapaliłem ani jednego tzw. szluga. Teraz stopniowo zmniejszam dawkę nikotyny w płynie do mojego zastępnika. Głośno, ale też po cichu sam do siebie mówię, że nigdy więcej nie zapalę. Co więcej, jestem o tym przekonany. Najważniejsze jednak jest to, żebym sam sobie mówił prawdę, sam podejmował decyzje, był konsekwentny, świadomie znosił dolegliwości związane z rzucaniem palenia. Reasumując, żeby odnieść sukces na jakimś polu, muszę chcieć go odnieść, ale i zdawać sobie sprawę z kosztów, jakie trzeba ponieść.

Piszę o tym dlatego, że podobieństwa pomiędzy rzucaniem palenia a wychodzeniem z alkoholizmu, są bardzo duże. Z nikotyną jest o tyle łatwiej, że ta nie zmienia świadomości tak, jak alkohol, a tym samym nie doprowadza człowieka do takiej degradacji. Dlatego też,  palacz może rzucić palenie bez żadnej terapii czy fachowego wsparcia. Alkoholik praktycznie nie może. Żeby skutecznie i świadomie rozstać się z alkoholem potrzeba wielu zmian, zarówno w myśleniu jak i w postępowaniu, a to z kolei wymaga czasu. Proces ten jest bardzo trudny, bez terapii staje się jeszcze trudniejszy i dłuższy. Może się okazać, i jakże często się okazuje, że czasu zabrakło.

Mój przyjaciel, trzeźwy alkoholik, który ma szerokie kontakty wśród Anonimowych Alkoholików, opowiedział mi o pewnym człowieku, niepijącym ponad dwadzieścia lat. Człowiek ten nie przeszedł  nigdy żadnej terapii, a trzeźwość swoją zawdzięczał ogromnej determinacji  i regularnym mitingom AA. Po dwudziestu latach uznał jednak, że potrzebuje terapii po to, aby być trzeźwym z pełną wiedzą na temat siebie i choroby. Uznał, że nie tylko zdrowy rozsądek i instynkt samozachowawczy mają kierować jego życiem w trzeźwości, ale świadome i własne wybory.

Ja żyję  świadomie nie tylko w trzeźwości. Z identycznym nastawieniem rozpocząłem proces uwalniania się od tytoniowego nałogu. Staram się, żeby całe moje życie było rozsądnie kontrolowane. Gorąco namawiam wszystkich do myślenia, zastanawiania się nad rzeczywistością, wyciągania obiektywnych wniosków, motywowania do własnego rozwoju i ciągłego szukania prawdy. ŻYJCIE ŚWIADOMIE!!!! Okazuje się bowiem, że wbrew obiegowej opinii, to świadomość kształtuje nasz byt.