Rekordowe małżeństwo z gminy Przasnysz

Państwo Daniela i Konstanty Gołębiewscy z Bogatego są małżeństwem wyjątkowym. Nie tylko dlatego, że mieszkają na terenie naszej gminy. Są oni bowiem bodajże najstarszą parą małżeńską z całego powiatu przasnyskiego. Pod koniec września ubiegłego roku świętowali 72. rocznicę ślubu.

Pani Daniela jest od urodzenia mieszkanką Bogatego. W tym roku będzie obchodzić swoje dziewięćdziesiąte urodziny, które przypadną 11 kwietnia. Jako młoda dziewczynka musiała dorastać w grozie wojny. W tym czasie groziło jej nawet wywiezienie na przymusowe roboty do Niemiec. Tylko jej młody wiek spowodował, że okupant nie wziął jej do pracy ze starszymi mieszkańcami tych terenów.

Jeszcze jako panna Daniela Kulpanowska (to jej nazwisko panieńskie) poznała swojego męża w okresie wojennym. Panią Gołębiewską została zaledwie w wieku siedemnastu lat. Ślub odbył się tuż po wojnie, dokładnie 23 września 1945 roku. I od tej daty liczone są wszystkie jubileusze szacownej pary. W 2017 roku mogli cieszyć się już z 72. rocznicy wspólnej drogi małżeńskiej.

Starszy o sześć lat Konstanty został przesiedlony do Bogatego z sąsiedniej gminy Dzierzgowo. Akcja przesiedleńcza była wówczas szeroko zakrojonym pomysłem Niemców związanym z tworzeniem w pobliżu Dzierzgowa i Mławy wielkiego poligonu wojskowego. Jak jednak widać, nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. To przymusowe przesiedlenie połączyło oboje małżonków i pozwoliło im dożyć tak wspaniałego wieku.

Pani Daniela, jako mieszkanka wsi, zajmowała się prowadzeniem wspólnego gospodarstwa rolnego. Z kolei jej mąż pracował zawodowo najpierw w cukrowni w Krasińcu, a następnie przez 38 lat jako kierowca w PKS Przasnysz.

Państwo Gołębiewscy doczekali się w swoim życiu dwóch synów Mariana i Jerzego. Rodzina stopniowo się powiększała i dzisiaj mogą się oni poszczycić równie pięciorgiem wnucząt i czworgiem prawnucząt.

Dzisiaj na pytanie, co im w życiu najbardziej potrzeba, oboje wskazują na siebie. Pani Daniela dodaje zaś, zdradzając tajemnicy długoletniego małżeństwa, że receptą jest wzajemne zrozumienie i uzupełnianie się w obowiązkach.