Inne spojrzenie na świat

Kiedy wchodząc do przasnyskiego muzeum w sobotnie popołudnie, przechodziłem obok Marka Kraussa, nie miałem jeszcze świadomości, jak wyjątkowa to postać. Zdawałem sobie sprawę z tego, jak bardzo uznanym jest już artystą, ale o nim samym wiedziałem tylko tyle, ile przeczytałem na jego stronie internetowej.

W byłej sali Urzędu Stanu Cywilnego czekało już kilka osób. Każdy z nas był w niej choć raz i pamięta jej „zwyczajność”. Jednak tego dnia sprawiała wrażenie niezwykle, świątecznie udekorowanej. Setki postaci i mnogość barw rzuciły się do moich oczu z kartonów, które wyszły spod pędzla „Warszawskiego Nikifora”. To miejsce, zazwyczaj szare i już nie co zapomniane nabrało blasku.

Zająłem miejsce pomiędzy dwiema sztalugami, na których wisiały prace Pana Marka. Miejsce doprawdy zaszczytne. Po kilku chwilach oczekiwania, ewidentnie zniecierpliwiony artysta rozpoczął swój wernisaż. Każda moja wystawa, jest jakby moją autobiografią – powiedział Marek Krauss. Rzeczywiście – jego prace są po prostu autentyczne. Mimo wielu niezwykłych scen, odbiorca wchodzi do świata, jaki stworzyła wyobraźnia malarza i zaczyna w niego wierzyć.

Malarstwo jakie uprawia Marek Krauss, to tzw. malarstwo naiwne. Jednak jak stwierdził jego przyjaciel, Jerzy Jackiewicz, lepiej określić je jako „nieprofesjonalne spojrzenie na sztukę osoby niepełnosprawnej”. „Warszawski Nikifor” jest jednym z najbardziej cenionych artystów z tego nurtu w Polsce.

Wraz z innymi obecnymi na wernisażu miałem okazję również obejrzeć film opowiadający o życiu Reginy Karaś – matki artysty, przasnyszanki z urodzenia. Po tej projekcji dałem się porwać w świat Marka Kraussa. I powiem Wam, drodzy czytelnicy – warto. Prace pochodzące głównie ze zbiorów Wiesława Sokołowskiego i Elżbiety Tynieckiej są z całą pewnością warte uwagi. Ze swojej strony zachęcam – korzystajmy, póki jest do tego możliwość.

Mariusz Gutowski


Zobacz galerię zdjęć: >>>TUTAJ