Między pamięcią a historią. Krasiniec i Szczuki ocalone w kadrze

Pamięć ma swoje miejsca – czasem są nimi stare fotografie, czasem rodzinne opowieści, a czasem przestrzenie, które mimo upływu lat wciąż domagają się uwagi. Takim właśnie spotkaniem z pamięcią był wernisaż wystawy fotograficznej Anny Muchy, który odbył się w muzeum i zgromadził tych, dla których Krasiniec i Szczuki nie są jedynie punktami na mapie, lecz częścią osobistej i zbiorowej historii.

Autorka wystawy zaprezentowała archiwalne fotografie dawnej cukrowni w Krasińcu oraz rodzinnych Szczuk – miejsc silnie zakorzenionych w jej biografii. Zdjęcia, uzupełnione dokumentami i wspomnieniami, stały się pretekstem do powrotu myślami do czasów, gdy cukrownia była nie tylko zakładem pracy, lecz także centrum życia lokalnej społeczności. Dla rodziny Anny Muchy stanowiła ona przestrzeń, która przez pokolenia łączyła losy bliskich, nadając codzienności rytm i sens.

Szczególnie poruszającym elementem narracji była historia dziadka autorki – więźnia niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Stutthof. Jego traumatyczne doświadczenia odcisnęły piętno na kolejnych pokoleniach, przypominając, że wielka historia zawsze ma bardzo osobisty wymiar. Wystawa nie unika trudnych tematów, pokazując, jak dramat XX wieku przenikał do życia zwykłych ludzi i ich rodzinnych miejsc.

Ważnym akcentem wernisażu był także apel o ocalenie dworku w Szczukach – miejsca o szczególnym znaczeniu dla polskiej historii, w którym nauczała Maria Skłodowska. Wicestarosta powiatu makowskiego, Agnieszka Dąbrowska-Kot, podkreśliła konieczność ochrony tego obiektu jako świadectwa dziedzictwa kulturowego i edukacyjnego regionu. Jej słowa wybrzmiały jako wezwanie do odpowiedzialności za to, co jeszcze można uratować przed zapomnieniem.

Wystawa „Krasiniec/Szczuki ocalić od zapomnienia” to nie tylko prezentacja fotografii, ale także zaproszenie do refleksji nad rolą pamięci, lokalnej historii i rodzinnych korzeni. Ekspozycję można oglądać do 27 lutego – to dobry moment, by zatrzymać się na chwilę i spojrzeć w przeszłość, która wciąż mówi o nas więcej, niż mogłoby się wydawać.