Teleplotki

KARAWANA  POETÓW

Karawana słów
wędrowała jak zwykle
od poranka do  zmroku
miejska pustynia oszalała
wirtualną fantasmagorią

Oaza była
na wyciągnięcie ręki
lecz nikt  nie miał odwagi

A życie?
toczyło się …

Kołem fortuny
szczęściem w nieszczęściu
mijało ot tak
falując z wolna
jak morska kipiel
zafajdana cuchnącym
ściekiem

Zapytacie dlaczego?

Ktoś pozazdrościł
wielbłądziego garbu
i ruszył karawaną

Tylko nocą
wyświetlał się film prawdziwy
osłonięty nieco
cenzurą senną.
                             (N.K.)

Podoba mi się!

Szczerze? Słabe...

niezłe !!! Czyje to?

popracuj jeszcze nad tym

Fajnie, fajnie, wujaszku :)